Het jaarlijkse Ranglijsttoernooi in Duiven stond weer op het programma. Na enig overleg en nadenken besloten Gerard en ondergetekende niet met de bus mee te gaan maar op eigen gelegenheid. Het was 8.10 uur 's morgens toen Gerard arriveerde in Hoevelaken om mij op te pikken. Na even een tussenstopje in het dorp gingen we opgewekt en druk kletsend naar Duiven.

Daar aangekomen zijn we, nadat Gerard zich had omgekleed, gaan inslaan. Koffie hadden we al genoeg op dus die sloegen we over. Later bleek dat ze helemaal niet voorbereid waren op zo'n grote aanloop in 1x waardoor er bij het restaurant aan de overkant snel een paar kannen koffie gehaald moesten worden om iedereen die daar behoefte aan had te kunnen laven.

Nadat het toernooi officieel geopend was konden de diverse wedstrijden beginnen. Er was een "blik" padvinders open getrokken om diverse wedstrijden te tellen maar dit was niet altijd een even groot succes. "ehm...is dat een regel??? Geen idee!!!" Maar goed, met een beetje hulp kwam je er wel weer uit.

Zelf had ik een behoorlijk pittige poule en aan het eind van de poulewedstrijden bleek ik er na een simpel rekensommetje gewoon uit te liggen want ik had maar 1 wedstrijd gewonnen. Maar....wel hele leuke wedstrijden gehad met veel lachen en gezelligheid en dat is ook wat waard.

's Middags bleken er een behoorlijk aantal tafels leeg te staan zodat je, ook al lag je eruit, toch nog lekker een balletje kon meppen. Dat heb ik gedaan tegen onze trainers Yolanda en Wil. Er kwamen steeds meer supporters kijken (vooral GSVA-ers) die er wel van genoten. Yvette, die samen met Sophie hun allereerste tafeltennistoernooi speelden en dat heel erg leuk hadden gevonden, kwam er al snel achter dat dit niet altijd zonder gevaar is. Niets vermoedend had ze een doosje met snoepjes in haar hand waar ze lekker van zat te peuzelen toen ik ineens tijdens de wedstrijd een bal op de rand van mijn batje kreeg die vervolgens snoeihard wegspatte....en ja hoor....bovenop het doosje snoepjes van Yvette. Het was lachen, gieren en brullen maar wel snoepjes van de grond rapen want die lagen echt overal.

Aan het eind van het toernooi en nog redelijk op tijd was er uiteindelijk de prijsuitreiking. De wedstrijdleiding heeft naar mijn idee trouwens de 1^e prijs gewonnen in het verbasteren van namen. Ik weet niet wat er allemaal geroepen werd maar echt heel veel namen klopten van geen kant. In de 4^e klasse ging Suzan na de poulewedstrijden door maar verloor haar 1^e wedstrijd in de vervolgronde en lag eruit. Gerard behaalde in de verliezersronde toch nog een medaille.

Er bleek nog een probleempje met medailles te zijn. Wat was er aan de hand? Er was 1 medaille te weinig besteld. Tsja...tellen blijft moeilijk! Gelukkig was 1 van de medailles behaald door een speler van de organiserende vereniging waardoor dit euvel vrij gemakkelijk opgelost kon worden. Ook René ging in de 5^e klasse met zo'n medaille naar huis. Yvette, uitkomend in de 6^e klasse ging op haar 1^e toernooi ook door naar de vervolgrondes maar verloor daar ook haar 1^e wedstrijd. De laatste medaille in de verliezersronde voor de GSVA ging naar Henriëtte. Ook al zijn we dus niet echt in de prijzen gevallen, medailles van de verliezersronde hebben we nog aardig weten te scoren.

De voorzitter deelde tijdens haar speech bij de prijsuitreiking ook nog even mee dat er de hele dag EHBO aanwezig was geweest. Gelukkig hadden ze deze dag nog geen pleister hoeven plakken. Gelukkig maar!

Net voordat we de zaal zouden verlaten na de prijsuitreiking viel het oog van 1 speler van ons op een reclamebord wat daar aan de muur hangt.

De tekst luidt als volgt: "Tampondrukkerij Golfprint, de bedrukker van al uw relatiegeschenken!". Dit vonden we zo hilarisch dat het wel in het verslag moest komen. Nadat we uitgelachen waren was het tijd voor een borrel vonden wij. De mensen die met de bus mee terug moesten gingen wel direct naar huis maar Wil, Yolanda, Gerard en ikzelf bleven dus nog even zitten. Tenslotte had ik me al het hele jaar verheugd op de "boswandeling" die ik na afloop zou gaan nuttigen.

Ik helemaal blij dat het zover was en snel naar de bar om te bestellen. De teleurstelling was groot toen ik te horen kreeg dat ze geen sterke drank meer mochten schenken, en dus ook die boswandeling niet. Pfff...nou doe dan maar een biertje!! Proost, en tot de volgende keer.

Trudy Doornekamp

Afd. tafeltennis