Op zaterdag 9 april 2011 vond de laatste RBB toernooidag met finale plaats in het topsportcentrum in Almere. Om 9.30 uur vertrokken we met de GSVA bus naar Almere zodat het team ruim op tijd zou zijn. De bus zat vol met spelers en supporters, waaronder 2 aspirant leden die nog nooit een wedstrijd hadden gezien. Om 11.30 uur moest GSVA spelen. Deze wedstrijd hebben ze goed spannend gehouden voor het publiek door met 14-16 te winnen van team Kameleon  in blauw/geel.

Het was mooi om te zien hoe spelers over het veld manoeuvreerden en hun best deden om de tegenstander te blokkeren en de bal rond te spelen. Dat ging ze heel aardig af, wat echter niet echt bleek uit de einduitslag.

Om 13.00 uur moest Kees met Apeldoorn een wedstrijd in de B competitie spelen.   Zij spelen 2 niveaus hoger, dat was wel te zien aan de snelheid en souplesse waarmee zij speelden. Het zag er flitsend uit. Ik denk niet dat ik dat niveau ooit zal halen ........... Overigens is volgende week de finale van de eredivisie in Almere, samen met de première van de documentaire over het Nederlandse rolstoelbasketbal team. Kijk eens op: www.solgu.nl/nieuws/agenda

Pas om 17.30 uur moest GSVA de finale spelen tegen VIOS '82. De verwachting was dat het een moeilijke wedstrijd zou worden, maar in het klassement stonden we op doelsaldo bovenaan, dus een gelijkspel zou voldoende zijn. In de eerste twee kwarten van de wedstrijd liep het lang gelijk op,

Er waren veel kansen maar die werden te weinig benut, terwijl VIOS vaker scoorde uit minder mogelijkheden. VIOS liep uit tot 26-16. In een laatste inspanning wist GSVA nog terug te komen tot 26-20, maar toen was het echt afgelopen. Na zo'n  goed seizoen een teleurstellende 2^e plaats ........

Daarna gingen de spelers snel omkleden omdat we naar Dronten gingen om daar samen te eten.

Het was al bijna zondag toen de bus volgeladen werd  en we weer terugreden naar Amersfoort. Ook voor de supporters was het een lange vermoeiende maar erg leuke dag geweest. Hopelijk is het volgend jaar weer zo gezellig en komen we met de nieuwe teamsamenstelling ook in de finale.

Folke,  bedankt voor het opofferen van je vrije dag om ons te rijden en deze geslaagde dag te kunnen bezorgen.

Pieter van Diepen

-  Slaan, Pa   -

Het moment van de waarheid was aangebroken: op de laatste speeldag van het Jan Ubels toernooi van 2011 moest er in alle poules nog 1 wedstrijd worden gespeeld. Team 1 had een voorsprong van 8 punten en was dicht bij de eindoverwinning; team 3 stond op een gedeelde 3^e plaats en team 5 had een 2^e plek in hun poule ingenomen. Genoeg ingrediënten voor een finale krachtmeting in onze "eigen" sporthal Rustenburg in Amersfoort.

Voor Trudy ging een lang gekoesterde wens -het meten van haar krachten tegen Jan Willem Meijer- eindelijk in vervulling. Na twee jaar pech moest ze daarvoor toch nog even geduld oefenen want Suzan opende het bal tegen VASA. Jammer genoeg verliep deze partij net als bij de eerste ontmoeting; met 3 verliespunten voor GSVA. Volgens Jan Willem was Suzan nog steeds "te lief" bij haar aanvallen. Dat werd anders toen Trudy in het strijdperk aantrad. In een zinderende wedstrijd met langdurige en zenuwslopende rally's werd hem het vuur aan de schenen gelegd. Af en toe geholpen door het "thuisvoordeel" (een rand- of netballetje) zoals Jan Willem het omschreef, werden de games om en om met een minimaal verschil beëindigd en dwong Trudy een vijfde game af. Uiteindelijk besloot hij deze game zelf ook met een "sorry" bal en had Trudy een geweldige pot gespeeld, ondanks het 2 - 3 verlies. Beide partijen tegen Coen Oteman werden winnend afgesloten en ook de dubbel was voor GSVA 1 waarmee met 11 tegen 8 punten wederom de kampioenstitel werd behaald en de wisselbeker behouden. Alleen winst met meer dan 8 punten verschil had VASA nog aan de overwinning kunnen helpen. Tijdens het dubbelspel werd even duidelijk welke spanning er bij Jan Willem heerste. Nadat hij Coen meermalen had geïnstrueerd om met zijn forehand "uit te halen", liet deze dat op een cruciaal moment achterwege en brulde Jan Willem tegen zijn maatje: "SLAAAAAAAAAAN!". Schijnbaar onbewogen reageerde Coen hierop en sprak de onvergetelijke woorden: "wat schreeuw je toch, ik sta naast je, hoor". Wij moesten er hartelijk om lachen terwijl Jan Willem ontgoocheld afdroop.

In de tussentijd hadden de andere teams ook hun handen vol aan hun tegenstanders. Frank speelde ook zijn laatste wedstrijden weer in zijn eentje maar door het gemis aan wedstrijdpunten was een volgend seizoen met GSVA 2 in de B-poule onontkoombaar. Marjon en René stonden op een gedeelde 3^e plaats maar hadden een zware klus tegen BRAVO 1 die aan kop ging in de poule. Hoewel ze deze speeldag in hun voordeel (9 tegen 8) wisten te beslissen was het verschil met de anderen te groot en eindigde GSVA 3 als 4^e in de poule. In de C-klasse hadden Marijke, Karlijn en Alma met GSVA 4 hard gewerkt aan hun 2^e plaats maar op de laatste dag rekende hun achtervolgers, BRAVO 2 met hen af door met 11 tegen 3 te winnen. Hierdoor resteerde slechts een derde plek in de eindklassering. GSVA 5 met Sabine en Sjoerd hadden een goede dag en behaalden 15 punten. Hun eindresultaat bracht hen op een vierde plaats.

Tot slot mocht -niet te vergeten- Mark een tweede prijs in ontvangst nemen bij het schuiftafeltennis. De prijsuitreiking en het slotwoord werden gedaan door de voorzitter van GSVA, Leo Schalkwijk, die iedereen feliciteerde en de organisatie bedankte voor een geslaagd toernooi.

Gerard

Het jaarlijkse Ranglijsttoernooi in Duiven stond weer op het programma. Na enig overleg en nadenken besloten Gerard en ondergetekende niet met de bus mee te gaan maar op eigen gelegenheid. Het was 8.10 uur 's morgens toen Gerard arriveerde in Hoevelaken om mij op te pikken. Na even een tussenstopje in het dorp gingen we opgewekt en druk kletsend naar Duiven.

Daar aangekomen zijn we, nadat Gerard zich had omgekleed, gaan inslaan. Koffie hadden we al genoeg op dus die sloegen we over. Later bleek dat ze helemaal niet voorbereid waren op zo'n grote aanloop in 1x waardoor er bij het restaurant aan de overkant snel een paar kannen koffie gehaald moesten worden om iedereen die daar behoefte aan had te kunnen laven.

Nadat het toernooi officieel geopend was konden de diverse wedstrijden beginnen. Er was een "blik" padvinders open getrokken om diverse wedstrijden te tellen maar dit was niet altijd een even groot succes. "ehm...is dat een regel??? Geen idee!!!" Maar goed, met een beetje hulp kwam je er wel weer uit.

Zelf had ik een behoorlijk pittige poule en aan het eind van de poulewedstrijden bleek ik er na een simpel rekensommetje gewoon uit te liggen want ik had maar 1 wedstrijd gewonnen. Maar....wel hele leuke wedstrijden gehad met veel lachen en gezelligheid en dat is ook wat waard.

's Middags bleken er een behoorlijk aantal tafels leeg te staan zodat je, ook al lag je eruit, toch nog lekker een balletje kon meppen. Dat heb ik gedaan tegen onze trainers Yolanda en Wil. Er kwamen steeds meer supporters kijken (vooral GSVA-ers) die er wel van genoten. Yvette, die samen met Sophie hun allereerste tafeltennistoernooi speelden en dat heel erg leuk hadden gevonden, kwam er al snel achter dat dit niet altijd zonder gevaar is. Niets vermoedend had ze een doosje met snoepjes in haar hand waar ze lekker van zat te peuzelen toen ik ineens tijdens de wedstrijd een bal op de rand van mijn batje kreeg die vervolgens snoeihard wegspatte....en ja hoor....bovenop het doosje snoepjes van Yvette. Het was lachen, gieren en brullen maar wel snoepjes van de grond rapen want die lagen echt overal.

Aan het eind van het toernooi en nog redelijk op tijd was er uiteindelijk de prijsuitreiking. De wedstrijdleiding heeft naar mijn idee trouwens de 1^e prijs gewonnen in het verbasteren van namen. Ik weet niet wat er allemaal geroepen werd maar echt heel veel namen klopten van geen kant. In de 4^e klasse ging Suzan na de poulewedstrijden door maar verloor haar 1^e wedstrijd in de vervolgronde en lag eruit. Gerard behaalde in de verliezersronde toch nog een medaille.

Er bleek nog een probleempje met medailles te zijn. Wat was er aan de hand? Er was 1 medaille te weinig besteld. Tsja...tellen blijft moeilijk! Gelukkig was 1 van de medailles behaald door een speler van de organiserende vereniging waardoor dit euvel vrij gemakkelijk opgelost kon worden. Ook René ging in de 5^e klasse met zo'n medaille naar huis. Yvette, uitkomend in de 6^e klasse ging op haar 1^e toernooi ook door naar de vervolgrondes maar verloor daar ook haar 1^e wedstrijd. De laatste medaille in de verliezersronde voor de GSVA ging naar Henriëtte. Ook al zijn we dus niet echt in de prijzen gevallen, medailles van de verliezersronde hebben we nog aardig weten te scoren.

De voorzitter deelde tijdens haar speech bij de prijsuitreiking ook nog even mee dat er de hele dag EHBO aanwezig was geweest. Gelukkig hadden ze deze dag nog geen pleister hoeven plakken. Gelukkig maar!

Net voordat we de zaal zouden verlaten na de prijsuitreiking viel het oog van 1 speler van ons op een reclamebord wat daar aan de muur hangt.

De tekst luidt als volgt: "Tampondrukkerij Golfprint, de bedrukker van al uw relatiegeschenken!". Dit vonden we zo hilarisch dat het wel in het verslag moest komen. Nadat we uitgelachen waren was het tijd voor een borrel vonden wij. De mensen die met de bus mee terug moesten gingen wel direct naar huis maar Wil, Yolanda, Gerard en ikzelf bleven dus nog even zitten. Tenslotte had ik me al het hele jaar verheugd op de "boswandeling" die ik na afloop zou gaan nuttigen.

Ik helemaal blij dat het zover was en snel naar de bar om te bestellen. De teleurstelling was groot toen ik te horen kreeg dat ze geen sterke drank meer mochten schenken, en dus ook die boswandeling niet. Pfff...nou doe dan maar een biertje!! Proost, en tot de volgende keer.

Trudy Doornekamp

Afd. tafeltennis

Het was nog geen half jaar geleden dat we in Beltrum waren op een recreatief toernooi en daar werden door sommige mensen fantastische prijzen weggesleept. Ik doel daarmee op de loterij waar voor weinig geld heerlijke wijn kon worden bemachtigd. Deze keer had men helaas besloten om dit fenomeen achterwege te laten en we zouden met lege handen huiswaarts keren. Dat gold natuurlijk voor iedereen want op de derde dag van het Jan Ubelstoernooi kon men alleen zijn positie verbeteren. De prijsuitreiking zou pas volgen na het vierde toernooi.

Trudy had Robert opgehaald om 07:00 uur en zo stonden ze al om 07:20 uur op mijn stoep voor een kop koffie toen ik net de laatste scheerschuim van mijn kin had verwijderd. Na twee bakjes koffie gingen we via de toeristische route naar sporthal "De Sonders" waar we als een van de eersten arriveerden. Suzan had aangegeven dat ze zich in maart wilde toeleggen op haar andere tafeltennisactiviteiten en een keer wilde overslaan. Het was dus aan Trudy en ondergetekende om de punten binnen te halen. Na het inslaan was DE TOEKOMST 1 met Gerrit en Wilco Brunsveld onze eerste tegenstander en dat leek aanvankelijk geen probleem. Toch viel het niet mee om de constant spelende Wilco onderuit te halen. Was het me eerder wel gelukt, nu ging hij in 5 games met de winst aan de haal. Zo eindigde deze confrontatie in 14 - 3 voor GSVA. Ook tegen BRENG lieten we punten achter (4 - 13) maar de PEPERBUS 1 had in de 9^e speelronde wederom weinig in te brengen (1 - 15). Het tweede "team" van GSVA wat nog steeds alleen uit Frank bestond, kon weinig anders doen dan punten sprokkelen en wist alleen tegen PEPERBUS een winstpartij te boeken. Aan het eind van deze speelronde ging GSVA 1 hierdoor met een voorsprong van 8 punten aan de leiding, waarschijnlijk voldoende om ook VASA in de thuiswedstrijd in Amersfoort voor te blijven. Jan Willem feliciteerde ons bij voorbaat al met het kampioenschap en het behalen van de wisselbeker.

In de B-poule begon het onderlinge verschil een duidelijker vorm aan te nemen. BRAVO nam met sprongen afstand van de andere teams. GSVA 3 met Marion en René behaalden wel de nodige punten maar met 8 - 9 en 7 - 10 liepen zij na 6 ronden helaas niets in op hun directe concurrenten van RIJSSEN 2. In de C-poule had het team van GSVA 4 (Alma, Karlijn, Marijke) geen enkele moeite met PEPERBUS 4 (15 -1). Daarentegen wisten Sabine en Sjoerd van GSVA 5 zich nauwelijks staande te houden tegen BRAVO 2 en verloren met een stand van 15 - 3.

Voor sommigen scheen de zon binnen net zo fel als buiten maar af en toe was het nog behoorlijk fris; het was immers nog geen lente. Daarvoor kijken we reikhalzend uit naar de laatste speeldag. Het zonnetje maakte wel dat de terugreis doezelend werd overbrugd. Ik heb er weinig van gezien tenminste.

Gerard